Τρίτη, 30 Απριλίου 2013

Σε Τούρκο το βραβείο του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Κύπρου (VIDEO)

Στο κοινωνικό φιλμ «Νύχτα Σιωπής», του Τούρκου σκηνοθέτη Ρεϊς Τσελίκ, δόθηκε το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας του Φεστιβάλ Κινηματογραφικές Μέρες - Κύπρος 2013.Το βραβείο συνοδεύεται από το ποσό των 7000 ευρω.

Η απονομή έγινε από τη διεθνή τριμελή κριτική επιτροπή με πρόεδρο τον εκτελεστικό διευθυντή του Ισραηλινού Κέντρου Κινηματογράφου Κατριέλ Σόρι και μέλη, τη Γερμανίδα παραγωγό Μάριον Ντέρινγκ, διευθύντρια της γραμματείας και εκτελεστική παραγωγό στην Ευρωπαϊκή Ακαδημία Κινηματογράφου και τo Ρουμάνο σκηνοθέτη Καταλίν Μιτουλέσκου, περσινό νικητή του Eιδικού Bραβείου της Κριτικής Επιτροπής.

Η ταινία διαδραματίζεται σε κάποια μικρή πόλη της Τουρκίας. Ένα βράδυ, ανάμεσα στον ήχο των τυμπάνων και τις παραδοσιακές φορεσιές,ξεκινάει η ιστορία ενός 60χρονου άνδρα να ξετυλίγεται σιγά σιγά. Ο άνδρας αυτός έχει μόλις βγει από την φυλακή, μετά από μια μεγάλη ποινή που του επιβλήθηκε όταν δολοφόνησε δύο ανθρώπους για λόγους τιμής.. Παντρεύεται μια πολύ νεότερη του, μια κοπέλα μόλις δεκατεσσάρων για να μπορέσει να «σπάσει» την βεντέτα και να ζήσει μια νέα ζωή. Το πρώτο τους βράδυ μαζί, αυτός θα ανακαλύψει πόσο νέα είναι και εκείνη θα ενηλικιωθεί απότομα μέσα από την συμπεριφορά ενός κατεστραμμένου άνδρα.
Το εδικό βραβείο, απονεμήθηκε φέτος σε κυπριακή ταινία, το «Οικόπεδο 12» του Κυριάκου Τοφαρίδη «για το θάρρος της να ανταποκριθεί στην πρόκληση της σκιαγράφησης μιας κοινωνίας εν μέσω σοβαρής κρίσης, με γερή δόση χιούμορ και συμπάθειας» και ήταν συνοδευόμενο από το ποσό των 2000 ευρώ.

Το βραβείο «Glocal Images», συνοδευόμενο από το ποσό των 1000 ευρώ, απονεμήθηκε στην ταινία «Η πιρόγα» του Σενεγαλέζου Μούσα Τουρέ «για τον τρόπο με τον οποίο διηγείται την ιστορία μιας ομάδας ανθρώπων, έτοιμων να ρισκάρουν τα πάντα για ένα καλύτερο αύριο».

Τιμητική διάκριση «για τον τρόπο με τον οποίο διηγήθηκε την αληθινή ιστορία της ανόδου και της πτώσης ενός αινιγματικού νεαρού αγοριού, ο οποίος χρησιμοποιείται ως όργανο ολοκληρωτικού καθεστώτος», απονεμήθηκε στην ταινία «Τα πάθη του Μιχαήλ 'Αγγελου» του Χιλιανού Εστέμπαν Λαραΐν.

Το φοιτητικό βραβείο απονεμήθηκε εξ ημισείας στις ταινίες «Βασίλισσα» του Ιρανού Μοχάμεντ 'Αλι Μπάσε Αχάνγκαρ και «Το αγόρι τρώει το φαγητό του πουλιού» του Έκτορα Λυγίζου.

Δείτε εδώ την ταινία η νύχτα της Σιωπής (χωρίς υπότιτλους)

Δευτέρα, 29 Απριλίου 2013

33 χρόνια χωρίς τον Άλφρεντ Χίτσκοκ (4 Videos)

Σαν και σήμερα πριν από 33 χρόνια, ο Άλφρεντ Χίτσκοκ έφυγε και ο τρόμος στις σκοτεινές αίθουσες δεν θα είναι ποτέ πια ο ίδιος.

Γιατί, ό, τι και να πει κανείς, το πώς ενορχήστρωνε ο μεγάλος μαιτρ του σινεμά την κλιμάκωση της αγωνίας και του τρόμου στις ταινίες του, είναι ανεπανάληπτο.

Γέννημα θρέμμα της Γηραιάς Αλβιώνας, ο Άλφρεντ Χίτσκοκ γεννήθηκε στις 13 Αυγούστου 1899 στο Ιστ Εντ του Λονδίνου και πέθανε στις 29 Απριλίου 1980 στο Λος Άντζελες.


Cameo appearence: Ο Χίτσκοκ έπαιζε πολύ συχνά ως κομπάρσος στις ταινίες του. Εδώ το πέρασμα του στην ταινία Τα Πουλιά

Στα 1920, η πόρτα άνοιξε και ο Χίτσκοκ μπήκε άπαξ δια παντός στο χώρο του κινηματογράφου. Τον οποίο δεν έμελλε να εγκαταλείψει ποτέ. Έτσι έπιασε δουλειά στο Λονδίνο σε παράρτημα της Paramount Pictures. Στα καθήκοντά του περιλαμβανόταν να σχεδιάζει τους τίτλους αρχής για όλες τις ταινίες του στούντιο παραγωγής.

Δυο χρόνια μετά του δόθηκε η κορυφαία ευκαιρία. Ο σκηνοθέτης της ταινίας Always Tell Your Wife αρρώστησε. Έτσι η Paramount ζητά από το νεαρό τότε Άλφρεντ να καθίσει στην καρέκλα του σκηνοθέτη για να ολοκληρώσει τα γυρίσματα. Εκεί, βάζει όλη του τη μαεστρία και εντυπωσιάζει τα πλήθη και τα στελέχη της εταιρείας παραγωγής. Έτσι του αναθέτουν την πρώτη του ταινία, τον Αριθμό 13.

 
Ο Χίτσκοκ εξηγεί πώς "χτίζει" την ακαταμάχητη αγωνία στις σκηνές του

Με το ξεκίνημα του Β' Παγκοσμίου πολέμου, ο Χίτσκοκ μετακομίζει στις ΗΠΑ. Στο Χόλυγουντ όμως βρίσκει κλειστές πόρτες. Οι παραγωγοί των μεγάλων στούντιο του έκλεισαν την πόρτα γιατί πίστευαν ότι δε θα μπορούσε να κάνει καριέρα στο χώρο. Τελικά, ο μεγαλο-παραγωγός Ντέιβιντ Ο. Σέλζνικ του πρόσφερε ένα επταετές συμβόλαιο. Του ανέθεσε αρχικά μια ταινία για τον Τιτανικό, αλλά το σχέδιο τελικά απορρίφθηκε και του ανέθεσε τη Ρεβέκκα. Η ταινία κέρδισε το Όσκαρ καλύτερης ταινίας του 1940, αλλά φυσικά το Όσκαρ πήγε στον παραγωγό και όχι στον Χίτσκοκ. Για τα επόμενα 20 χρόνια, μέχρι το Ψυχώ, γύριζε τη μια ταινία πίσω από την άλλη. Το 1955 συμφώνησε να προλογίζει μια τηλεοπτική σειρά με τίτλο Ο Άλφρεντ Χίτσκοκ παρουσιάζει, που, σημειωτέον, διήρκεσε δέκα χρόνια.



Από τις διασημότερες κινηματογραφικές σκηνές όλων των εποχών: Η σκηνή του ντους στο Ψυχώ

Μετά την καλλιτεχνική και εμπορική επιτυχία του Ψυχώ άρχισε να σκηνοθετεί ταινίες όλο και πιο αραιά. Από το 1977 μέχρι και το θάνατό του, δούλευε πάνω στη δημιουργία ενός φιλμ με τίτλο The Short Night. Μετά το θάνατό του, ο σεναριογράφος Ντέιβιντ Φρίμαν εξέδωσε την τελική εκδοχή του σεναρίου.
Προτάθηκε πέντε φορές για Όσκαρ σκηνοθεσίας, το 1941 (Ρεβέκκα), το 1945 (Στον ίσκιο του θανάτου/Ναυαγοί) το 1946 (Νύχτα Αγωνίας), το 1955 (Σιωπηλός Μάρτυς) και το 1961 (Ψυχώ), αλλά δε το κέρδισε ποτέ.

Οι άνδρες προτιμούν τις ξανθιές...

... και ο Χίτσκοκ το ίδιο. Έγινε – μεταξύ άλλων- γνωστός γιατί προτιμούσε οι πρωταγωνίστριες του να είναι ξανθιές. Τζόαν Φοντέιν, η Ίνγκριντ Μπέργκμαν, η Μάρλεν Ντίτριχ, η Γκρέις Κέλι, η Κιμ Νόβακ, η Τζάνετ Λι, η Ντόρις Ντέι, η Εύα Μαρί Σεντ, η Βέρα Μάιλς και η Τίπι Χέντρεν.

Δια χειρός Νταλί...

Είχε κερδίσει τόσο το θαυμασμό που ακόμη και ο εκκεντρικός Σαλβατόρ Νταλί, δεν μπόρεσε να του αρνηθεί και σχεδίασε τα σκηνικά για τη σεκάνς του ονείρου του Γκρέγκορι Πεκ στη γνωστή ταινία Νύχτες Αγωνίας.



Η σκηνή όπου ο Γκρέγκορι Πεκ μπαίνει σε ένα κόσμο ονείρου σχεδιασμένο από το Νταλί

Η πρώτη έγχρωμη ταινία του ήταν Ο Βρόχος (Rope) το 1948, η οποία επίσης θεωρείται πειραματική και πρωτοποριακή επειδή είναι γυρισμένη εξ ολοκλήρου με μία κάμερα και χωρίς κανένα μοντάζ.

Σε κάθε του ταινία πάντως, εκτός από τη σκηνοθετική του υπογραφή, έκανε και ένα σύντομο πέρασμα μπροστά από την κάμερα σε ρόλο κομπάρσου.
Enhanced by Zemanta

Πέμπτη, 25 Απριλίου 2013

Νικόλ Κίντμαν, Κρίστοφ Βαλτς και Ανγκ Λι στους κριτές που εμπνέουν «κύρος» στις Κάννες

Στην κριτική επιτροπή του Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών θα συμμετέχει και η ηθοποιός Νικόλ Κίντμαν
Την πιο λαμπερή κριτική επιτροπή στην ιστορία του θεσμού ετοίμασαν οι διοργανωτές του 66ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών, καθώς επιλέγουν διεθνούς φήμης ηθοποιούς και σκηνοθέτες, οι οποίοι εμπνέουν κύρος.

Πρόεδρος της επιτροπής θα είναι ο σκηνοθέτης Στίβεν Σπίλμπεργκ, ενώ στη θέση του κριτή θα καθίσουν, όπως ανακοινώθηκε, η ηθοποιός Νικόλ Κίντμαν και ο σκηνοθέτης Ανγκ Λι («Η Ζωή του Πι»).

Στην επιτροπή που θα κληθεί να επιλέξει τον νικητή του Χρυσού Φοίνικα συμμετέχουν και η σκηνοθέτις Λιν Ράμσεϊ («Πρέπει να μιλήσουμε για τον Κέβιν»), ο ηθοποιός Κρίστοφ Βαλτς («Django ο Τιμωρός»), η ινδή ηθοποιός Βίντια Μπαλάν, η γιαπωνέζα σκηνοθέτις Ναόμι Καβάσε, ο γάλλος ηθοποιός και σκηνοθέτης Ντανιέλ Οτέιγ και ο ρουμάνος σκηνοθέτης Κριστιάν Μουντζίου.

«Εχουμε ένα και μοναδικό κριτήριο, το οποίο εκπληρώνει ο πρόεδρος: την αξιοπιστία» δηλώνει ο καλλιτεχνικός διευθυντής των Καννών, Τιερί Φρεμό. «Στην κριτική επιτροπή ο Στίβεν Σπίλμπεργκ θα είναι το κεντρικό πρόσωπο και γύρω του θα βρίσκονται σπουδαίοι άνθρωποι».

«Πολλοί κινηματογραφιστές έρχονται στο φεστιβάλ από όλο τον κόσμο. Πρέπει να νιώθουν σίγουροι ότι εκείνοι που παίρνουν τις αποφάσεις για τα βραβεία εμπνέουν την αξιοπιστία, το κύρος και τον σεβασμό που απαιτείται για να κάνουν αυτήν τη δουλειά» προσθέτει ο Φρεμό, μια ανάσα πριν την έναρξη του φεστιβάλ.

Το Φεστιβάλ θα ξεκινήσει με την προβολή της ταινίας «Ο Υπέροχος Γκάτσμπι» του Μπαζ Λούρμαν στις 15 Μαΐου και ολοκληρώνεται στις 26 Μαΐου. Οικοδέσποινα θα είναι η γαλλίδα ηθοποιός Οντρέ Τοτού, γνωστή κυρίως από τους ρόλους στην «Αμελί» και στην ταινία «Η Κοκό πριν τη Σανέλ».

Ανάμεσα στις ταινίες που θα διαγωνιστούν είναι εκείνες των Ρομάν Πολάνσκι, Φρανσουά Οζόν, Νίκολας Βίντινγκ Ρεφν, Στίβεν Σόντερμπεργκ καθώς και των αδελφών Κοέν.

Τρίτη, 23 Απριλίου 2013

VIDEO - Τρέισι Σπυριδάκος: Η Σπαρτιάτισσα που θα «σώσει» τη Γη στην αμερικανική ΤV

Πέρασε τα παιδικά της χρόνια στην Ελλάδα και στον Καναδά, σκαρφαλώνοντας πάνω στα δέντρα και παίζοντας στους δρόμους με τα δύο αδέλφια της. Ο λόγος για την Τρέισι Σπυριδάκος που δηλώνει «Σπαρτιάτισσα» στο προφίλ της στο Twitter και τα βάζει με τους κακούς την ώρα που η Γη κινδυνεύει, στην αμερικανική σειρά «Revolution».

Η ελληνικής καταγωγής καλλονή τραβάει τα βλέμματα των τηλεθεατών της σειράς του Τζ. Τζ. Αμπραμς (γνωστός από τη σειρά «Lost»). Οι μετοχές της στο Χόλιγουντ ανεβαίνουν, ενώ το όνομά της φιγουράρει σε λίστες με τις πιο σέξι ηθοποιούς.

Κι όμως, η Τρέισι Σπυριδάκος είναι… «αντράκι». Της αρέσει το κικ μπόξινγκ, είναι εθισμένη στα παιχνίδια στο PlayStation και βλέπει σειρές επιστημονικής φαντασίας.

«Πριν από λίγο καιρό αγόρασα ένα φόρεμα… για πλάκα. Ενιωσα ότι δεν αναγνώριζα τον εαυτό μου» έχει πει σε συνέντευξή της.

Ο ρόλος της στη σειρά επιστημονικής φαντασίας «Revolution» της ταιριάζει. «Η Σάρλοτ είναι δυναμική, σκληρή γυναίκα. Μπορώ να πω ότι μου ταιριάζει» λέει.

Επιδιώκει να συμμετέχει σε σκηνές μάχης όσο πιο συχνά γίνεται. Κι όταν γυρίζει στο σπίτι της, δείχνει τις μελανιές στον αρραβωνιαστικό της Τζον Κορ ... με υπερηφάνεια.

Παρά την επιτυχία που γνωρίζει η σειρά, εκείνη δεν ξεχνά τις ρίζες της. «Η οικογένειά μου με κρατάει προσγειωμένη» λέει. Οταν δεν βρίσκεται σε γυρίσματα, επιστρέφει στο εστιατόριο των γονιών της στη γενέτειρά της, το Γουίνιπεγκ για να τους βοηθήσει.

«Μου αρέσει αυτό. Είναι εύκολο να παρασυρθείς από τον κόσμο με τον οποίο συναναστρέφεσαι και τη ζωή που κάνεις. Όταν όμως επιστρέφω στο σπίτι μου, θυμάμαι από που προέρχομαι» λέει στον Associated Press.

Γεννήθηκε στο Γουίνιπεγκ του Καναδά το 1988 (σύμφωνα με πηγές – η ίδια δεν αποκαλύπτει την ηλικία της) από έλληνες γονείς, τον Γιώργο και την Αναστασία, που διατηρούν ελληνικό εστιατόριο στην περιοχή. Η οικογένεια μετακόμισε στο χωριό Σκάλα, κοντά στην Σπάρτη, όταν εκείνη ήταν μόλις τεσσάρων ετών. Επέστρεψαν στον Καναδά μετά από πέντε χρόνια.

Η ενασχόλησή της με την υποκριτική ξεκίνησε όταν ήταν ακόμα μαθήτρια γυμνασίου. Αργότερα αποφάσισε να σπουδάσει σε σχολή υποκριτικής.

Το 2007 μετακόμισε στο Βανκούβερ του Καναδά για να κυνηγήσει το όνειρό της. Κατάφερε μέσα σε λίγες εβδομάδες να κερδίσει τον πρώτο της ρόλο στην τηλεοπτική σειρά «Supernatural». Ακολούθησαν εμφανίσεις σε σειρές όπως «Bionic woman», «The L Word», «Hellcats», «Psych», «Majority Rules!».

«Πήγα αργότερα στο Λος Αντζελες, ξεκινώντας από μία μικρή πόλη αλλά με μεγάλα όνειρα τα οποία γίνονται πλέον πραγματικότητα» σχολιάζει η Σπυριδάκος.

Εκανε το ντεμπούτο της στη μεγάλη οθόνη το 2011 με την ταινία «Ο Πλανήτης των Πιθήκων: Η εξέγερση». Ολα άλλαξαν όταν το 2012 κέρδισε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη σειρά «Revolution» του δικτύου NBC που προβάλλεται σε ΗΠΑ Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία, Νότια Αφρική, Γαλλία και Βρετανία.



Enhanced by Zemanta

Κινηματογραφικό αφιέρωμα στον «πατέρα» της ποπ αρτ Αντι Γουόρχολ στην Αθήνα

Kινηματογραφικό αφιέρωμα στον πολυσχιδή καλλιτέχνη, «πατέρα» της ποπ αρτ Αντι Γουόρχολ, με 23 ταινίες και σπάνια ντοκιμαντέρ, πραγματοποιείται στον κινηματογράφο Τριανόν από τις 9 έως τις 19 Μαΐου.

«Είναι οι ταινίες που ελέγχουν τα πράγματα στην Aμερική από τότε που εφευρέθηκε ο κινηματογράφος. Σου δείχνουν τι να κάνεις, πώς να το κάνεις, πότε να το κάνεις, πώς να νιώσεις και πώς να δείχνεις ότι νιώθεις». Aυτά δήλωνε ο Γουόρχολ ο οποιος από το 1963 μέχρι το 1968 σκηνοθέτησε περισσότερες από 60 ταινίες.

Ο τίτλος του αφιερώματος «Εργοστάσιο Προφητικών Εικόνων» παραπέμπει στο στούντιο του αμερικανού καλλιτέχνη, ένα παλιό εργοστάσιο κατασκευής καπέλων στον πέμπτο όροφο ενός κτιρίου στη Nέα Yόρκη το οποίο ενοικίαζε προς 100 δολάρια. Για να φτάσει κανείς εκεί έπρεπε να χρησιμοποιήσει ένα βιομηχανικό ασανσέρ.

Το πρώην εργοστάσιο έγινε τόπος συνάντησης καλλιτεχνών, διασημοτήτων, μοντέλων έως και χρηματιστών που συμμετείχαν σε συζητήσεις και σε ξέφρενα πάρτι.

Ο χώρος αυτός έμεινε στην ιστορία ως «Silver Factory», επειδή οι εσωτερικοί του χώροι ήταν καλυμμένοι με αλουμινόχαρτο και βαμμένοι σε ασημί χρώμα, όπως τους είχε διακοσμήσει ο φίλος του, Mπίλι Nέιμ.

Στο κινηματογραφικό αφιέρωμα, τις τέσσερις βουβές πειραματικές ταινίες του «μάγου» της ανατροπής θα «ντύσουν» με μουσικές περφόρμανς οι ION, The Boy, Adolf Plays The Jazz και Μιχάλης Δέλτα.

Οι ταινίες του Γουόρχολ, αποσπασματικές, βασισμένες στην ιδέα της επανάληψης, γεμάτες από όμορφα αγόρια, κατεστραμμένες ντίβες, εφήμερες φιλοδοξίες, εκφράζουν το παραλήρημα ενός ευφυούς καλλιτέχνη, όπως σημειώνουν οι διοργανωτές του αφιερώματος.

Ολόκληρο το πρόγραμμα του αφιερώματος

* Στον κινηματογράφο Τριανόν (Πατησίων και Κοδριγκτώνος 21, Αθήνα, τηλ. 210-8215.469) από 9 έως 19 Μαΐου. Εισιτήρια: 6, 8 και 20 ευρώ.
Enhanced by Zemanta

Δευτέρα, 22 Απριλίου 2013

Η HP παρέχει την πιο καινοτόμο τεχνολογία της στο Animation της DreamWorks “The Croods”


Η HP ανακοίνωσε πρόσφατα ότι επιλέχθηκε από την DreamWorks Animation SKG, Inc. (Nasdaq: DWA) για να παρέχει την τεχνολογία του animation “The Croods,” θέτοντας νέα δεδομένα σε αυτή την προϊστορική περιπέτεια.

Η DreamWorks Animation αξιοποίησε την τεχνολογία της ΗΡ για να δημιουργήσει τα πιο προηγμένα γραφικά που έχουν γίνει ποτέ. Η Ολοκληρωμένη Υποδομή της ΗΡ, που περιλαμβάνει servers, αποθηκευτικές λύσεις, δικτύωση, λογισμικό διαχείρισης και σταθμούς εργασίας, καθώς και εκτυπωτές ΗΡ και ψηφιακή απεικόνιση, έθεσε τις βάσεις για την απόδοση υψηλών προδιαγραφών που επιδίωκε το studio.

«Η ψηφιακή επεξεργασία υψηλών επιδόσεων απαιτεί μεγάλη υπολογιστική ισχύ και συντονισμένες εργασίες από διάφορα τμήματα στα studio της DreamWorks», δήλωσε ο Derek Chan,head, Global Technology Operations, DreamWorks Animation. «Η Ολοκληρωμένη Υποδομή της ΗΡ εξασφαλίζει ότι οι δημιουργοί μας έχουν στη διάθεσή τους κάθε τεχνικό μέσο ώστε να μπορέσουν να υλοποιήσουν το όραμά τους και να δημιουργήσουν συναρπαστικές ταινίες για το κοινό μας».

Οι servers και οι υπηρεσίες της HP ανταποκρίθηκαν στη μέγιστη υπολογιστική ισχύ

Για την παραγωγή του «The Croods» χρειάστηκαν περισσότερες από 80 εκατομμύρια ώρες επεξεργασίας προκειμένου να δημιουργηθούν εικόνες από τρισδιάστατα μοντέλα. Προκειμένου να ζωντανέψουν χαρακτήρες όπως ο Grug, ο υπερπροστατευτικός μπαμπάς και η Eep, η επαναστάτρια έφηβη κόρη, η DreamWorks Animation βασίστηκε σε HP ProLiant servers και HP Enterprise Services που βρίσκονταν τοποθετημένα σε τέσσερα γεωγραφικά σημεία – στο Glendale και στο Redwood City, στην California, το Las Vegas και το Bangalore της Ινδίας. Η υψηλής απόδοσης, σταθερή υπολογιστική ισχύ που πέτυχε η ΗΡ επέτρεψε στην DreamWorks Animation να επεξεργαστεί τον μεγάλο όγκο δεδομένων που χρειαζόταν για την παραγωγή της ταινίας.

Παράλληλα, οι server blades HP ProLiant BL460c Gen8 παρείχαν στα studio κατά 40% μεγαλύτερο εύρος διαβίβασης δεδομένων και αυξημένες επιδόσεις κατά 42% ανά watt καταναλωμένης ισχύος, σε σύγκριση με τις προηγούμενες γενιές εξυπηρετητών.(1) Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση της δυνατότητας απεικόνισης σε 500.000 εργασίες κατά μέσο όρο την ημέρα.

Οι σταθμοί εργασίας της HP προσέφεραν συνεργασία σε καλλιτεχνικό επίπεδο

Προκειμένου να δημιουργήσει τα εξωτικά πλάσματα και τα πολύπλοκα σκηνικά που πλαισιώνουν την οικογένεια των Croods, οι δημιουργοί της DreamWorks Animation χρησιμοποίησαν τους πιο σύγχρονους σταθμούς εργασίας της HP, τους HP Z820 and Z800.

Με επεξεργαστή dual Intel® Xeon®, το HP Z820 είναι κατά 50% πιο γρήγορο από τον προκάτοχό του,(1) δίνοντας στους δημιουργούς τη δυνατότητα να επεξεργαστούν μεγάλες και σύνθετες σκηνές, σε διαφορετικά γυρίσματα, χαρακτήρες και ταινίες, σε ένα διαδραστικό περιβάλλον.

Σταθμοί εργασίας HP Z800 χρησιμοποιήθηκαν επίσης στο νέο υπερσύγχρονο studio της DreamWorks Animation προκειμένου να αποδώσουν τις ευφάνταστες εφευρέσεις του Guy και το ζεστό γέλιο της Gran.

Αμβλύνοντας περαιτέρω την εμπειρία του χρήστη, το Remote Graphics Software της ΗΡ προσέφερε τη δυνατότητα σε δημιουργούς στο Glendale, το Redwood City και το Bangalore να συνεργαστούν σε πραγματικό χρόνο μέσω μιας οθόνης.

Ολοκληρωμένη τεχνολογική εμπειρία

Συνεχίζοντας μια συνεργασία που ξεκίνησε το 2001, η DreamWorks Animation βασίστηκε εξολοκλήρου στην τεχνολογία της ΗΡ για την παραγωγή του “The Croods.”

 Τα βασικά πλεονεκτήματα αυτής της συνεργασίας περιλαμβάνουν:
  • Συνεχή δυνατότητα δικτύωσης μέσω του HP FlexNetwork architecture, που περιλαμβάνει τα HP 12518, 58205800 και 6125G/XG Switch seriesμε HP Intelligent Resilient Framework (IRF), μια ενσωματωμένη καινοτόμο τεχνολογία απεικόνισης.
  • Μειωμένη πολυπλοκότητα στη διαχείριση του δικτύου σε όλο το περιβάλλον του studio με το HP Intelligent Management Center, ενιαία εφαρμογήολοκληρωμένης διαχείρισης για όλα τα συστήματα, καθώς και απλοποιημένη διαχείριση εκτυπώσεων μέσω των υπηρεσιών HP Managed Print Services
  • Γρήγορη, αξιόπιστη και ασφαλή πρόσβαση στις εφαρμογές και τα assets του studio μέσω των HP 3PAR StoreServ StorageHP MSA P2000,HP StoreAll Storage και HP StoreOnce Backup.
  • Κεντρική διαχείριση των συστοιχιών αποθήκευσης με HP 3PAR StoreServ που επέτρεψε στους τεχνικούς της DreamWorks Animation ναδιαχειρίζονται και να παρακολουθούν εύκολα τις λειτουργίες αποθήκευσης από τον υπολογιστή τους.
  • Σταθερή απόδοση χρωμάτων μεταξύ εκτύπωσηςοθόνης και μεγάλης οθόνηςτόσο στους χαρακτήρες του animation όσο και στο περιβάλλονμετις επαγγελματικές οθόνες HP DreamColor και εκτυπωτές.
 Hardware, λογισμικό και υπηρεσίες ΗΡ υποστήριξαν τη δημιουργία του “The Croods” από τη σύλληψη της ιδέας, μέχρι την ολοκλήρωση, επιτρέποντας στην DreamWorks Animation να ολοκληρώσει την παραγωγή και να παρουσιάσει στους fans της γραφικά επόμενης γενιάς.

Enhanced by Zemanta

Σάββατο, 20 Απριλίου 2013

Δεκαεννέα ταινίες διεκδικούν τον Χρυσό Φοίνικα


Συνολικά 19 ταινίες μετέχουν στο διαγωνιστικό τμήμα για τον Χρυσό Φοίνικα του φετινού Φεστιβάλ των Καννών, μεταξύ των οποίων αυτές του Αμερικανού σκηνοθέτη Στίβεν Σόντερμπεργκ, του Ιταλού Πάολο Σορεντίνο, του Δανού Νίκολας Βίντινγκ Ρεφν και έξι Γάλλων κινηματογραφιστών.

Η ταινία "Behind the Candelabra" του Στίβεν Σόντερμπεργκ, η ταινία "La Grande Beaute" του Πάολο Σορεντίνο και το "Only God Forgives" μετέχουν στο διαγωνιστικό τμήμα, όπως και έξι ταινίες Γάλλων σκηνοθετών μεταξύ των οποίων ο Φρανσουά Οζόν ("Jeune et Jolie"), ο Αμπντελατίφ Κεσίς ("La Vie d'Adele"), ο Αρνό Ντεπλεσάν ("Jimmy P.") και ο Ρομάν Πολάνσκι ("La Venus a la Fourrure").

Ο "Υπέροχος Γκάτσμπι" του Μπαζ Λούρμαν με τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο ανοίγει την αυλαία του Φεστιβάλ των Καννών στις 15 Μαΐου, ενώ η ταινία "Ζουλού" του Γάλλου Ζερόμ Σαλ με τους Φόρεστ Ουίτακερ και Ορλάντο Μπλουμ θα κλείσει το Φεστιβάλ στις 26 Μαΐου.

Πρόεδρος της κριτικής επιτροπής του φεστιβάλ θα είναι ο Στίβεν Σπίλμπεργκ.

Enhanced by Zemanta

Παρασκευή, 12 Απριλίου 2013

8ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Επιστημονικής Φαντασίας και Φανταστικού Αθήνας


Πραγματοποιείται κάθε χρόνο από το 2005. Η φετινή του διοργάνωση μάλιστα, βρίσκεται ήδη στην τρίτη ημέρα προβολών.

Και όμως το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Επιστημονικής Φαντασίας και Φανταστικού Αθήνας, αν και αγαπητό στους γνώστες, θεωρείται από τους πολλούς, κάτι που αφορά στους λίγους.

Ο διευθυντής του, Αλέκος Παπαδόπουλος, μας καλωσορίζει στον κόσμο του και ξεκαθαρίζει μερικές παρεξηγήσεις.

Στην πραγματικότητα, το κινηματογραφικό φεστιβάλ που διοργανώνεται από την ΑΛΕΦ, την Αθηναϊκή Λέσχη Επιστημονικής Φαντασίας, είναι ένα φεστιβάλ συνεπές και πιστό σε αυτούς που το περιμένουν κάθε χρόνο.

Η φετινή μάλιστα διοργάνωση, όγδοη στη σειρά, άκουσε την σφυρίχτρα της έναρξης την Τετάρτη 10 Απριλίου και για μία εβδομάδα, πραγματοποιείται όχι μόνο στον σχεδόν καθιερωμένο τόπο συνάντησης, τον κινηματογράφο «Μικρόκοσμος-Filmcenter» στη λεωφόρο Συγγρού, αλλά και στον «Τιτάνια-Cinemax» στην Ομόνοια.

Οι αίθουσες προβολής έγιναν δύο ήδη από πέρσι, λόγω της αυξανόμενης προσέλευσης του κοινού.

Η ολοένα θερμότερη ζήτηση για το είδος που υπηρετεί, ήταν μάλλον και οι λόγοι της δημιουργίας του, ήδη από την εποχή που μερικοί αμετανόητοι «σπασίκλες», το είχαν στο μυαλό τους, έστω σαν όνειρο.

«Γεννημένη το 1998, η ΑΛΕΦ, τα κατάφερνε αρκετά καλά, παρόλο που από τη φύση της, οι δραστηριότητές της δεν μπορούσαν να απευθυνθούν σε μαζικό κοινό», εξηγεί ο διευθυντής του Φεστιβάλ, Αλέκος Παπαδόπουλος.

«Το 2005 λοιπόν, νιώσαμε ότι θα θέλαμε να βρούμε μια δίοδο για να ανοίξουμε τις δραστηριότητές μας, μια φόρμα για να προσκαλούμε ανθρώπους που μπορεί να μην είχαν το ίδιο ενδιαφέρον με εμάς, αλλά που θα ήθελαν πρόσβαση στις τέχνες του φανταστικού».

Εκείνη την περίοδο, η ομάδα είχε συγκεντρώσει και κάποιες ελληνικές ταινίες μικρού μήκους με θεματολογία από το χώρο του φανταστικού –ναι, υπάρχουν αρκετές τέτοιες- για τις οποίες είχε διοργανώσει καλοκαιρινές, μεταμεσονύκτιες προβολές στο «Τριανόν».

«Δεν είχαν έρθει μόνο τα μέλη της Λέσχης», θυμάται ο Αλέκος. «Για αυτό και χωρίς να το φιλοσοφήσουμε, αισθανθήκαμε ότι χρειαζόταν κάτι μεγαλύτερο. Η πρώτη διοργάνωση περιείχε μόνο ελληνικά φιλμ μικρού μήκους. Πήγε καλά, την χαρήκαμε, θέλαμε κι άλλο. Γιατί να μην παίξουμε και ταινίες από όλο τον κόσμο; -σκεφτήκαμε. Γιατί να μην βάλουμε και ταινίες μεγάλου μήκους; -είπαμε αργότερα. Και τα υπόλοιπα, είναι ιστορία».

Μια «ιστορία», που πλέον μπορεί να περηφανεύεται για διπλάσιες avant-premières σε σχέση με τις άλλες χρονιές.

Οπως το γαλλικό «Dead Shadows», σε σκηνοθεσία του Ντέιβιντ Κόλεβα, που επιχειρεί να επαναπροσδιορίσει το λεγόμενο «creature horror» είδος, αντλώντας έμπνευση από την μυθολογία του Χ. Φ. Λάβκραφτ και τον ιταλό κομίστα Πάολο Σερπιέρι, δημιουργό της πληθωρικής Druuna. Ή το «The Host» («Το σώμα»), από τη συγγραφέα του «Twilight Saga» Στέφανι Μέγιερ, σε σκηνοθεσία του Άντριου Νίκολ, ο οποίος με ταινίες όπως το «Gattaca» και «The Truman Show», θεωρείται για τους γνώστες, ένας από τους πιο ενδιαφέροντες δημιουργούς του φανταστικού στο Χόλιγουντ.

Μιλώντας βέβαια για τη σχέση Χόλιγουντ και φανταστικού, υπάρχει και κάτι που πρέπει να διευκρινιστεί. «Ειδικά από τον “Πόλεμο των Άστρων” το ’77 και έπειτα, επικράτησε η εμπορική πλευρά της επιστημονικής φαντασίας», λέει ο Αλέκος. «Ο Τζορτζ Λούκας δεν έβρισκε αρχικά λεφτά για την ταινία, γιατί τότε, κανείς δεν πίστευε ότι ένα ωραίο παραμύθι, σε ένα μέλλον τελείως αποκομμένο από την τρέχουσα κατάσταση της ανθρωπότητας, θα έκανε τόση επιτυχία.

Όταν όμως συνέβη, το Χόλιγουντ έκρινε ότι στο εξής, επιστημονική φαντασία θα σημαίνει κυρίως ταινίες που βασίζονται στα εφέ, απλές στον προβληματισμό τους, καθαρά ψυχαγωγικές. Είναι κατανοητό αυτό για έναν εμπορικό μηχανισμό. Τελικά όμως, αυτές οι ταινίες παίζονται και στην τηλεόραση. Και η εντύπωση που συσσωρεύει η πλειονότητα του κοινού για το σινεμά της επιστημονικής φαντασίας, περιορίζεται δυστυχώς σε αυτό που λέμε διαστημικό γουέστερν».

Το γενικότερο στοίχημα του Φεστιβάλ λοιπόν, είναι σύμφωνα με τον Αλέκο απλό: «Στην κατάσταση που βρίσκεται η χώρα, με πολλά πράγματα να μετασχηματίζονται με τρόπους που κανείς δεν ξέρει που θα καταλήξουν, εμείς θεωρούμε ότι το καλύτερο “όπλο”, είναι η φαντασία.

Όχι για να δραπετεύσεις ή να απομακρυνθείς. Ο μόνος τρόπος για να αντιμετωπίσεις καταστάσεις άγνωστες, είναι να έχεις έμπνευση, να φανταστείς κάτι καινούριο. Το να προσπαθείς να επιστρέψεις σε αυτά που ήξερες, είναι συνταγή αποτυχίας.

Το μόνο που θέλουμε, είναι να προκαλούμε και να διεγείρουμε τη φαντασία του θεατή. Να δει τον κόσμο με διαφορετικά μάτια. Είτε με μια ταινία που έχει χιούμορ και είναι ελαφριά, είτε με μία δραματική, σκληρή ή καταθλιπτική. Που σε κάθε περίπτωση, θα δίνει ένα διαφορετικό φίλτρο θέασης της πραγματικότητας -κάτι πιο επίκαιρο από ποτέ».

Και τι σόι ταινίες είναι αυτές τέλος πάντων; Ζητώντας από το διευθυντή του Φεστιβάλ μερικές προτάσεις, εκείνος επιφυλάσσεται λόγω θέσης, δίνει όμως κάποιες μυστικές πληροφορίες.

Το «Μπαϊκονούρ» του Βέιτ Χέλμερ (για έναν νεαρό κάτοικο του παλιού σοβιετικού διαστημιοδρόμιου, που ονειρεύεται να γίνει κοσμοναύτης και καλείται να σώσει μια γαλλίδα τουρίστρια μετά το διαστημικό της ταξίδι), «περιέχει σκηνές που το ελληνικό κοινό δεν έχει ξαναδεί». Το ασπρόμαυρο «Shuffle» («Η τράπουλα του χρόνου») του Κερτ Κουένε (για ένα φωτογράφο που κάθε φορά ξυπνάει και σε μια διαφορετική περίοδο της ζωής του), είναι «μια φρέσκια και εμπνευσμένη απόπειρα ανανέωσης του σινεμά του Φρανκ Κάπρα, απολαυστική και με νεύρο».

Ενώ το «The last push» («Η τελική ώθηση») του Έρικ Χέιντεν (για το ανθρώπινο πείσμα, το σθένος και την επιμονή που απαιτεί η έξοδος στο διάστημα), «εντάσσεται στην παράδοση του “The Moon” του Ντάνκαν Τζόουνς, γιου του Ντέιβιντ Μπάουι και στην εκ νέου ανακάλυψη από το κοινό, της γοητευτικά ρεαλιστικής επιστημονικής φαντασίας του διαστήματος».

Υπάρχουν βέβαια και κάποιες ελληνικές συμμετοχές. Το «Kame Koummado» του Μανόλη Δαμιανάκη, που παρακολουθεί ένα στρατιώτη από το μέλλον (ο τίτλος της ταινίας είναι το όνομά του), να αναζητά στο παρόν, είτε τους υπόλοιπους της ομάδας του είτε τις πληγές της ελληνικής κοινωνίας, έχει ήδη αποσπάσει τόσο καλές όσο και κακές κριτικές.

Θα δούμε επίσης και τέσσερις μικρού μήκους ελληνικές συμμετοχές -και πάλι καλά να λέμε. «Νομίζω ότι ο ελληνικός κινηματογράφος», εξηγεί ο Αλέκος ερωτώμενος σχετικά, «είτε δεν ενδιαφέρεται για την επιστημονική φαντασία και το φανταστικό, είτε τα σνομπάρει.

Κρίνω φυσικά εκ του αποτελέσματος, έχω την αίσθηση όμως ότι του ταιριάζουν περισσότερο οι ρεαλιστικές αφηγήσεις. Χοντροκομμένα, νομίζω ότι ασχολείται με δύο πράγματα: την αναψηλάφηση του παρελθόντος και την υπαρξιακή αγωνία του σύγχρονου ανθρώπου. Πολύ σημαντικά θέματα, αλλά που δεν αναπτύσσουν τον προβληματισμό που αναπτύσσει το φανταστικό και η επιστημονική φαντασία».

Τη στιγμή μάλιστα που ειδικά οι μικρού μήκους ταινίες, θεωρητικά εύκολες στην παραγωγή τους, είναι σημαντικό κεφάλαιο στο χώρο που υπηρετεί το Φεστιβάλ: «Ό,τι συμβαίνει δηλαδή και με τη λογοτεχνία του φανταστικού. Ό,τι συμβαίνει και με τη ροκ μουσική, που την ιστορία της, την έχουν γράψει τα 45άρια. Υπάρχουν και οι σημαντικοί μεγάλοι δίσκοι, αντίστοιχοι των ταινιών μεγάλου μήκους ή των μυθιστορημάτων, αλλά αυτό που συγκίνησε, ήταν το τραγούδι κάποιου άλμπουμ, που “έπιασε” πολύ κόσμο. Στην επιστημονική φαντασία, έχουμε αριστουργήματα πέντε σελίδων ή δέκα λεπτών. Γιατί σου αρκεί μια ιδέα για να ανατρέψεις τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τον κόσμο. Έστω και μια μικρή, που να αλλάζει τους φυσικούς ή κοινωνικούς νόμους ή που να διηγείται μια παράλληλη πραγματικότητα. Που να κάνει τον αναγνώστη ή τον θεατή να αισθανθεί κάτι διαφορετικό, χωρίς μάλιστα να του περιγράψει τι βλέπει με τα νέα γυαλιά που του προσφέρει Τον αφήνει να τα δει μόνος του».

Με όλα αυτά λοιπόν στο μυαλό και στο καταστατικό του, το 8ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Επιστημονικής Φαντασίας και Φανταστικού της Αθήνας, γνωρίζοντας ότι κάποιοι θεατές δεν αρέσκονται στις μικρού μήκους γενικά («τους προσκαλώ να δοκιμάσουν τις δικές μας», λέει ο διευθυντής του), προσαρμόζει το ημερήσιο εισιτήριό του στις ανάγκες των καιρών (5 ευρώ δεν είναι πολλά), υποτιτλίζει τα πάντα στα ελληνικά, προβάλλει ταινίες παλιότερων διοργανώσεών του για εκείνους που τις έχασαν ή θέλουν να τις ξαναδούν, κερνάει το κοινό του αψέντι («το ποτό της φαντασίας») και επιμένει στη θέση ότι τα αγαπημένα του λογοτεχνικά και κινηματογραφικά είδη, δεν είναι μόνο για διασκέδαση ή ανεύθυνη απόδραση από την πραγματικότητα.

Γιατί αντίθετα με όσα γράφονταν συνήθως πριν το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν η επιστήμη κατακτούσε το ένα μέτωπο μετά το άλλο, όταν ο άνθρωπος αισθανόταν ότι την ελέγχει και η επιστημονική φαντασία είχε κυρίως μια φωτεινή διάθεση να καταγράψει μελλοντικά επιτεύγματα, κάποια στιγμή άρχισε να στέλνει και προειδοποιήσεις. «Ήταν για παράδειγμα ο “Θαυμαστός καινούριος κόσμος” του Χάξλεϊ ή το “1984” του Όργουελ», λέει ο Αλέκος.

«Η ανθρωπότητα άρχιζε να δείχνει την άγρια πλευρά της και η επιστημονική φαντασία, να λειτουργεί όλο και περισσότερο σαν το “καμπανάκι” της ανθρωπότητας. Πλέον αφουγκράζεται το σήμερα και προσπαθεί να διαισθανθεί το πού μπορεί να βαδίζουμε. Να ψηλαφίσει τις συνέπειες πραγμάτων που είναι σε εμβρυακό στάδιο, προκειμένου να συνειδητοποιήσουμε τι συμβαίνει γύρω μας. Να επαγρυπνεί για κάτι που μπορεί να μοιάζει εντυπωσιακό επίτευγμα, αλλά ίσως οδηγεί κάπου αλλού, καθόλου ευχάριστα».

Info

8ο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Επιστημονικής Φαντασίας και Φανταστικού Αθήνας
10-17 Απριλίου
Μικρόκοσμος-Filmcenter (Λεωφ. Συγγρού 106, 11741, Φιξ - Αθήνα, +302109215305)
Τιτάνια Cinemax (Πανεπιστημίου και Θεμιστοκλέους 5, +30 210 3811147)
Ημερήσιο εισιτήριο: 5 ευρώ
Περισσότερες πληροφορίες: http://sffrated.wordpress.com/

Enhanced by Zemanta

Το Dirty Dancing ψηφίστηκε ως η ταινία με την καλύτερη χορευτική σκηνή

Η σκηνή "Τime of my life" της ταινία Dirty dancing
Η σκηνή "Τime of my life" της ταινία Dirty dancing ψηφίστηκε ως η καλύτερη χορευτική σκηνή σε ταινία.

Η σκηνή αυτή, από την επιτυχία των 80's, στην οποία ο Johny Kastro, που ενσαρκώνει ο Ρatrick Swayze, σηκώνει εντυπωσιακά την Jennifer Grey και την κράτα ψηλά με τέτοιο τρόπο που το κοινό ζητωκραυγάζει με ενθουσιασμό, λαμβάνει το ένα τέταρτο των ψήφων σ' αυτήν την έρευνα.

Στο σημείο αυτό αξίζει να αναφερθεί ότι η εν λόγω σκηνή "κονταροχτυπήθηκε" με τη σκηνή της ταινίας "Singin in the Rain". Το αντρικό κοινό με τη σειρά του δήλωσε την προτίμησή του στην κλασική Gene Kelly στην ταινία "Singin in the Rain" με ποσοστό 28%, ενώ το γυναικείο κοινό εξέφρασε την προτίμησή του για τη σκηνή "Τime of my Life" του Dirty dancing με 39%.

Σκηνή από την ταινία "Singin in the Rain"
Η σκηνή της ταινίας "Saturday Night Fever" τώρα με πρωταγωνιστή τον John Travolta και την Karen Lynn ψηφίστηκε επίσης ως ελκυστική και ενδιαφέρουσα σκηνή, με ποσοστό 33%.

Στη δημοσκόπηση που πραγματοποιήθηκε από το κανάλι QCV με πρωτοβουλία των Flavia Cacace και Russel Grant, συμμετείχαν 1.000 Βρετανοί.

H Flavia Cacace, αστέρι των dvd της Zalza, δηλώνει ότι "Πάντα αγαπούσα τα ταλέντα υπέροχων χορευτών και ηθοποιών που ενέπνεαν και εμπλούτιζαν το χορό. Γι' αυτό το λόγο ο Russel κι εγώ θελήσαμε να εμφυσήσουμε το  κοινό σε αυτό και να τους αποδείξουμε ότι μπορούν να τα καταφέρουν και οι ίδιοι".


Σκηνή από την ταινία "Saturday Night Fever"
H έρευνα αποκάλυψε επίσης, ότι ο χορός αποτελεί μία από τις αγαπημένες μεθόδους  εκγύμνασης και απώλειας βάρους για τους Βρετανούς, με ποσοστό 26%, ενώ το 40% των γυναικών δήλωσε ότι συνιστά την αγαπημένη τους μορφή γυμναστικής, ειδικά όταν η προπόνηση γίνεται παρακολουθώντας dvd.
Enhanced by Zemanta

Τετάρτη, 10 Απριλίου 2013

Το “24″ γίνεται ταινία


English: Actor Kiefer Sutherland at The Paley ...
 (Photo credit: Wikipedia)
Σε ταινία στη μεγάλη οθόνη θέλει να μεταφερθεί η γνωστή επιτυχημένη σειρά ‘24’, ο 
Kiefer Sutherland.

Ο 46χρονος ηθοποιός που υποδυόταν στη σειρά τον πράκτορα, Jack Bauer, θέλει να ενσαρκώσει ξανά τον ίδιο ρόλο όσο ακόμη μπορεί να γυρίσει σκηνές δράσης κι όσο ακόμη η φυσική του κατάσταση το επιτρέπει.

Είχε ανακοινωθεί από την προηγούμενη χρονιά η δημιουργία της ταινίας, όμως αργότερα ο σκηνοθέτης Antoine Fuqua, ανακοίνωσε ότι τελικά η ταινία δε θα γίνει. Ο Sutherland πάντως σίγουρα θα ήθελε να γίνει τώρα, μιας και νιώθει ότι ακόμη μπορεί να  αντεπεξέλθει στις ανάγκες του ρόλου του.

Προς το παρόν και μέχρι η παραγωγή ν’ αποφασίσει τι θα γίνει, ετοιμάζεται για τα γυρίσματα ενός western στο οποίο θα πρωταγωνιστεί μαζί με τον διάσημο πατέρα του Donald Sutherland. Θα είναι η πρώτη φορά που πατέρας και γιος συναντιούνται στη μεγάλη οθόνη και ο Kiefer δηλώνει πολύ χαρούμενος μ’ αυτό αλλά και πολύ αγχωμένος με την ιδέα ότι θα παίξει δίπλα στον πατέρα του για πρώτη φορά.

Enhanced by Zemanta

«300: Η άνοδος της αυτοκρατορίας»: Χωρίς Leonidas αλλά με... Themistocles


Επτά ολόκληρα χρόνια έχουν περάσει από τότε που ο βασιλιάς της Σπάρτης Λεωνίδας – ερμηνευμένος κινηματογραφικά από τον Τζέραρντ Μπάτλερ – φώναζε «This is Sparta!» επιδεικνύοντας τους κοιλιακούς του και απαράμιλλο θάρρος, προσπαθώντας να σταματήσει τον βασιλιά της Περσίας Ξέρξη στη Μάχη των Θερμοπυλών. 

Η συγκεκριμένη μάχη έλαβε χώρα το 480 π.Χ. Την ώρα που γινόταν η Μάχη των Θερμοπυλών ο Θεμιστοκλής, θριαμβευτής της Μάχης του Μαραθώνα, που είχε λάβει χώρα 10 χρόνια νωρίτερα (το 490 π.Χ.) προσπάθησε να σταματήσει την πολεμική μηχανή του Ξέρξη, όπως είχε κάνει και με τον πατέρα του, τον Δαρείο, στη θάλασσα και συγκεκριμένα στα στενά που χωρίζουν την Εύβοια από τη Θεσσαλία. Η μάχη αυτή, γνωστή ως Ναυμαχία του Αρτεμισίου, κατέληξε... ισοπαλία! Οι Έλληνες, μόλις έμαθαν πως οι Θερμοπύλες έπεσαν έφυγαν και πήγαν στη Σαλαμίνα. Εκεί πέτυχαν μεγάλη νίκη επί των στρατευμάτων του Ξέρξη, ο οποίος έπαθε πανωλεθρία...

Το φιλμ, που βασίζεται όπως και οι «300» σε ένα ακόμη κόμικ του Φρανκ Μίλερ, το «Xerxes», φαίνεται από τις πρώτες φωτογραφίες που δόθηκαν στη δημοσιότητα πως αισθητικά ακολουθεί το ύφος της πρωτότυπης ταινίας.

Σκηνοθέτης αυτήν τη φορά είναι ο Νόαμ Μούρο στη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του μετά το «Smart People» του 2008.

Τον Θεμιστοκλή υποδύεται ο 36χρονος Αυστραλός ηθοποιός Σάλιβαν Στέιπλετον που μέχρι τώρα τον βλέπαμε σε μικρούς ρόλους, όπως πρόσφατα στην ταινία «Οι διώκτες του εγκλήματος».

Ο Ροντρίγκο Σαντόρο επιστρέφει ως Ξέρξης, όπως και η Λένα Χίντι ως βασίλισσα Γοργώ (ή... Γκόργκο) από τους «300».

Η Εύα Γκριν κρατάει έναν από τους βασικότερους ρόλους της ταινίας. Υποδύεται την Αρτεμισία, την επικεφαλής της ναυτικής δύναμης των Περσών, που ζητά εκδίκηση από τους Έλληνες για το θάνατο του πατέρα της όταν ήταν μικρό κορίτσι. Για να δούμε πως θα δικαιολογήσει η παραγωγή το γεγονός ότι η τελική ναυμαχία ονομάστηκε εντέλει Ναυμαχία του Αρτεμισίου.

Στις ΗΠΑ η ταινία αναμένεται να βγει στις αίθουσες στις 2 Αυγούστου και στη χώρα μας στις 22 Αυγούστου.

Enhanced by Zemanta

Τρίτη, 9 Απριλίου 2013

Γαβράς: Στον αγώνα για τη διάσωση ιστορικού σινεμά της Κων/πολης


(φωτογραφία: από τον λογαριασμό @kkarsan στο Twitter)
Κάτοικοι της Κωνσταντινούπολης καθώς και καλλιτέχνες, εντός και εκτός Τουρκίας, ανάμεσα στους οποίους και ο Κώστας Γαβράς, συμμετέχουν στον αγώνα κατά της κατεδάφισης του ιστορικού κινηματογράφου Εμέκ, στη συνοικία Μπέγιογλου. Ο Έλληνας σκηνοθέτης διαδήλωσε την Κυριακή, στο πλευρό χιλιάδων πολιτών, ενώ σε γραπτή δήλωσή του καλεί τον Τούρκο πρωθυπουργό να παρέμβει, ώστε να σωθεί ο κινηματογράφος.

Το Εμέκ χτίστηκε το 1884 και ο κινηματογράφος λειτούργησε από τη δεκαετία του 1940. Το 2010 ανακοινώθηκαν τα σχέδια της κατεδάφισής του, προκειμένου να χτιστεί ένα εμπορικό κέντρο, που θα περιλαμβάνει πολυκινηματογράφο (multiplex). Από τότε πραγματοποιούνται συνεχώς διαδηλώσεις, προκειμένου να σωθεί το ιστορικό κτίριο και να μην υλοποιηθεί το «σχέδιο Ταξίμ», που αφορά στην ανάπλαση της συνοικίας Μπέγιογλου.

Η τελευταία διαδήλωση πραγματοποιήθηκε την Κυριακή, 7 Απριλίου, με πορεία και ολιγόωρη κατάληψη του κινηματογράφου. Εκτός από τον Κώστα Γαβρά, στην κινητοποίηση συμμετείχαν ο βρετανός βραβευμένος σκηνοθέτης Mike Newell, ο γερμανός σκηνοθέτης Jan Ole Gerster και ο χιλιανός σεναριογράφος και σκηνοθέτης Marco Bechis. Η τούρκικη αστυνομία έκανε χρήση δακρυγόνων και εκτοξευτήρων νερού, προκειμένου να διαλύσει τους διαδηλωτές, ενώ τέσσερα άτομα προσήχθησαν, ανάμεσά τους και ο κριτικός κινηματογράφου Berke Gol.

Enhanced by Zemanta

Κυριακή, 7 Απριλίου 2013

CINEMA PARADISO «Αθάνατες κινηματογραφικές μελωδίες που γιορτάζουν την άνοιξη» HALF NOTE JAZZ CLUB

ΚΥΡΙΑΚΗ 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2013
“Nella fantasia esiste un vento caldo...”
“Στη φαντασία μου υπάρχει ένας ζεστός άνεμος…”
  – Nella Fantasia (Gabriel’s Oboe), Ennio Morricone / The Mission


Οι Cinema Paradiso, ιχνηλατούν προσωπικές μνήμες μέσα από την εμπειρία του σινεμά. Με αφορμή και αφετηρία τη μουσική από την ομώνυμη ταινία, μας οδηγούν σε ένα ταξίδι γεμάτο ηχοχρώματα, εικόνες και μνήμες από το διεθνή και τον Ελληνικό κινηματογράφο.

Οι Cinema Paradiso σε μια ξεχωριστή εμφάνιση στη σκηνή του Half Note Jazz Club, την Κυριακή των Βαΐων 28 Απριλίου. Παραμονές της Μ. Εβδομάδας επιλέγουν «αθάνατες» κινηματογραφικές στιγμές και με διάθεση ποιητική συνδυάζουν εκείνες τις νότες και τις λέξεις που έχουν τη δύναμη να συμφιλιώνουν τα πάθη, να λυτρώνουν από το θρήνο και να γιορτάζουν την Άνοιξη!

Οι Cinema Paradiso είναι οι:
Σουζάνα Γιαννακοπούλου: τραγούδι
Έλσα Σκλαβενίτη: τραγούδι
Σοφία Ροσμαράκη: πιάνο 
Ευαγελία Λοφίτου: ακορντεόν 
Γκαλίνα Μπράτουσκα: βιολί 
Στέφανος Γιαννόπουλος: τσέλο
Eυγένιος Μπράτουσκα: κοντραμπάσο
Αλέξανδρος Μουζακίτης: κλασική κιθάρα
Χριστίνα Κατσιάρη: ακουστική κιθάρα
Νεκτάριος Περιστέρης: κρουστά

Φιλική συμμετοχή
Τηλέμαχος Ζάρας: αφήγηση
Δημήτρης Αραπαντελής: ηλεκτρική κιθάρα


ΕΝΑΡΞΗ  ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ 21:30
ΕΙΣΟΔΟΣ: 10€ στο μπαρ/ τραπέζι: 10, 15€

Half Note Jazz Club Τριβωνιανού 17, Μετς / www.halfnote.gr
Κρατήσεις: 210 9213310  ǀ viva.gr– 13855 

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...